Seizoensopeningrit 2017


Door Elbert Tulp

2 april 2017


Tussen een druilerige zaterdag en een grijze maandag kwam een zonnige zondag 2 april als een ideale dag voor de opening van het cabrio seizoen van de vrienden van de MX5.

Na een hele lange winter binnen mocht ons autootje weer de weg op. En hij had er zin in.

 

Deze keer was de startlocatie het prachtige dorpje Lopikerkapel, wie kent het niet, waar we verzamelden bij de/het boerderij/cafe/slijterij   "De Rode Leeuw"  De agrarische omgeving is een lust voor het oog. Iets minder voor de neus, maar dat hoort erbij. Wat een leuke locatie, terug in de tijd, met het vaandel van de fanfare uit 1904 nog aan de wand. Twee struise dames die op voortvarende wijze iedereen van gepaste consumpties wisten te voorzien. Hulde aan Chris en Ria die er wederom in geslaagd zijn een unieke startlocatie te vinden. Dat kan alleen maar bij de Vrienden van de MX5.

 

Van verre zagen we de clubvlaggen al wapperen.  Een samenkomen van oude bekenden en enkele nieuwe gezichten. En weer veel bij te praten natuurlijk na die lange winter onder het genot van koffie en appelgebak. In de stal van de boerderij achter het cafe waren enkele pasgeboren kalfjes te zien wat vooral bij de dames tot veel vertederende blikken leidde. Hollandser als zo kan je het toch niet krijgen.

 

Uiteindelijk moest er natuurlijk ook nog gereden worden, dus na een uurtje gezelligheid in de kroeg werd het tijd om op weg te gaan. Wij reden op met Sjaak en Artie en Ronald en Petra. Via binnenweggetjes, sommige zo smal dat je van tijd tot tijd dacht op het fietspad te rijden. Totdat er een tegenligger opdook en je een uitwijkplaats moest aandoen, of de rechterkant van de MX aan de berm moest toevertrouwen.

De meeste van ons achten de MX echter minder geschikt om er botanisch onderzoek mee te doen, dus dat lijdt dan tot elkaar stapvoets passeren en hopen dat de tegenligger ook zuinig is op zijn bolide. Voordeel van de MX5 is wel dat de buitenspiegel onder die van de tegenligger past.

 

In het stralende zonlicht waren alle bloeiende narcissen, tulpen en heesters en bomen als de  forsythia's, prunussen, en vooral de schitterende magnolia's een feest voor het oog. En dat midden in de randstad.

 

Al rijdende kwamen we met onze drie equipes  in het zilverstadje Schoonhoven. Tijd om de benen even te strekken, wat een leuk stadje met prachtige, eeuwenoude geveltjes die heel ontspannen in het zonnetje langs een grachtje de weldadige zonnewarmte op zich in lieten werken. Een oase van rust.

 

 

 

Schoonhoven
Schoonhoven
Vertrek locatie Lopikerkapel
Vertrek locatie Lopikerkapel

 

Er moesten echter nog een paar kilometers gemaakt worden, dus verder langs Hollands groene dijken en traag stromende rivieren. Met het verlopen van tijd en de kilometers werd steeds duidelijker dat er weinig of geen horeca in deze regio open is op de dag des Heeren. Vooral bij de dames werd de behoefte van een sanitaire stop echter steeds groter. Even een afslag gemaakt richting Oudewater. Genoeg terrasjes in de binnenstad en aangezien de voetbalwedstrijd  Ajax-Feijenoord binnen in de meeste etablissementen vertoond werd, was er voldoende plaats buiten. Heerlijk ontspannen van de ambiance van het historisch centrum genoten.

 

 

ambiance van het historisch centrum
ambiance van het historisch centrum

 

 

Nadat de vloeistoffen weer ververst waren, de route weer opgevat. Althans dat was de bedoeling. Deze intentie en de realiteit liepen echter niet helemaal synchroon en bovendien tikte de klok verder. Dus toen maar de eindlocatie ingetoetst en onderweg naar de volgende Rode Leeuw. Deze keer in Capelle aan de IJssel en van een andere dimensie dan de eerste. Wij kwamen als laatste aan en troffen een vol terras, waar alle na ons gestarte teams reeds aan de consumpties zaten te nippen. Nog even een wit wijntje en een bitterbal in de zonnestralen en het was alweer tijd om aan tafel te gaan.

Hier had de bediening van het restaurant voor ons een sfeervolle hoek geschapen waar een ieder een plaatsje vond om de ervaringen van de dag met elkaar uit te wisselen. De koks hadden een vijf gangen verrassingsmenu voor ons samengesteld. En helemaal in de stijl van het seizoen, met onder andere verse asperges op zijn Hollands bereid.

Tongstrelend met een heerlijk glas witte wijn. Als het leven niet slechter wordt, zullen wij niet klagen.

Echter aan alles komt een einde en lang nadat het donker geworden was richtten wij de klapkoplampjes weer huiswaarts. We kunnen niet wachten tot het volgende evenement.

Chris en Ria bedankt voor de organisatie en de steekpenningen die geofferd zijn aan het KNMI. Klasse!

 

Equipe El Mar,

 

 

Elbert en Marja